سمیناری با موضوع روانشناسی تربیتی به زبان انگلیسی و به همت گروه زبان انگلیسی در دانشگاه علم و هنر برگزار شد. در این رویداد، سخنرانان به بررسی ارتباط سهگانه زبان، عواطف و فناوری پرداختند و بر نقش انکارناپذیر انسان در عصر هوش مصنوعی، همچنین تاثیر یادگیری زبان جدید بر گسترش دامنه عاطفی و شناختی افراد تاکید کردند.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علم و هنر، سمیناری تخصصی در حوزه روانشناسی تربیتی با استقبال چشمگیر دانشجویان گروه زبان انگلیسی در دانشگاه علم و هنر برگزار گردید. این رویداد علمی که به همت گروه آموزشی زبان انگلیسی این دانشگاه سازماندهی شده بود، به طور کامل به زبان انگلیسی اجرا شد و فضایی پویا و بینرشته ای را برای تبادل نظر فراهم آورد.
در آغاز این مراسم، دکتر حسین رحیمی، رییس دانشکده علوم انسانی دانشگاه علم و هنر، با قدردانی از دستاندرکاران برگزاری سمینار، بر اهمیت گفتوگوهای میانرشته ای و نقش آن در غنای آموزشی و پژوهشی دانشجویان تاکید کرد. در ادامه، دکتر حامد فلاح، معاون پژوهش و فناوری دانشگاه علم و هنر، سخنرانی خود را با تشکر از مدیریت گروه زبان انگلیسی آغاز نمود. وی در سخنان خود به بررسی رابطه پیچیده انسان با فناوری و عواطف پرداخت. فلاح عصر کنونی را «عصر آینه» نامید و آیندهای را ترسیم کرد که در آن هوش مصنوعی به عنوان مقلدی بهینهشده، بسیاری از وظایف انسانی را بر عهده خواهد گرفت. وی با پذیرش امکان پیشی گرفتن ماشینها در حوزه تفکر محاسباتی، بر نقش بیبدیل انسان در تزریق معنا، احساس و همدلی به خروجیهای ریاضیاتی هوش مصنوعی تاکید ورزید و آینده را نیازمند همکاری متعادل این دو دانست.
سپس، دکتر آزاده ابویی، عضو هیات علمی مشاوره دانشگاه علم و هنر، در سخنرانی مکمل خود، ارتباط ناگسستنی زبان و عواطف را مورد تحلیل قرار داد. ابویی با این توضیح که زبان همانند لنزی، شکل دهنده شیوه تفکر و ادراک ماست، به مفهوم «دانهبندی عاطفی» اشاره کرد و بیان داشت که دارا بودن دایره واژگانی گستردهتر برای احساسات مختلف، توانایی افراد را در تنظیم، پردازش و درک عواطف پیچیده خود و دیگران افزایش میدهد. وی در نهایت با جمعبندی این ایده که یادگیری هر زبان جدید، به دلیل معرفی مفاهیم و احساسات خاص فرهنگی آن زبان، در واقع افقهای دنیای عاطفی و تجربه زیسته فرد را گستردهتر میسازد، به سخنان خود پایان داد. برگزاری این سمینار به زبان انگلیسی، نه تنها فرصتی برای تمرین عملی زبان تخصصی برای دانشجویان رشته زبان انگلیسی بود، بلکه محتوای ارائه شده، پیوند عمیقی بین رشته تخصصی آنان و مباحث روانشناختی روز جهان برقرار نمود.
